Bezness op een zonnig Grieks eiland

Ingezonden bericht:


 

Als je heerlijk met je beste vriendin op vakantie gaat na een periode van alleen maar zorg en verdriet, dan kijk je daar maanden naar uit. Ik zal het proberen u in het kort uit te leggen…
 
Zomaar samen tijd om bij te praten en even niets te moeten, heerlijk! Aan gekomen bekijk je gretig je kamer die de volgende twee weken je thuis zal zijn. We konden ons geluk niet op. De volgende morgen samen met de hostess doornemen wat we allemaal gaan doen, we kiezen safari door de bergen die heel veel mooi´s beloofde.De folder had ons niet bedrogen, het was in een woord fantastisch de natuur, de rust en niet te vergeten de drivers.
 

Onze chauffeur kwam uit Cyprus, maar had heel lang in Zuid Afrika gewerkt dus kon heel veel Nederlandse woorden, het was dus lachen geblazen. Tijdens de lunch werd er een BBQ gemaakt, er was Griekse muziek en heerlijke wijn. We waren met negen jeeps dus een grote ploeg en vreselijk gezellig.
Er was een chauffeur waar een klik mee was, we dansten hebben geklets over alles en nog wat.Hij vertelde dat zijn vriendin aan kanker was overleden en aangezien mij ook zoiets was overkomen voelde we elkaars probleem, we deelden zo gezegd het zelfde verdriet.

 
Mijn vriendin en ik besloten om later die week nog een safari te doen naar de andere kant van het eiland en vroegen om deze aardige ´laten we hem Bob noemen’ chauffeur.Na een hele dag met elkaar op te trekken lijkt het soms of je iemand al heel lang kent, ik kreeg een cassetteband mee naar Holland met Griekse love songs en na een innig afscheid voelde ik me weer na jaren de moeite waard. Hierna begint eigenlijk het verhaal, de eerste keer dat Bob om geld vroeg was na enkele weken. Hij had mij natuurlijk verteld van zijn problemen dat hij nog zoveel rekeningen moest betalen van de chemo´s van zijn vriendin en dat hij steeds pech had met zijn te oude auto.
 
Het begon met het betalen van een bekeuring, zodra ik weer terug zou zijn op het eiland zou hij me direct dat geld terug geven, maar ik als weldoenster zei: “Nee joh, geen probleem ik vind het fijn om je te helpen” het ergste was dat niet niet eens was gelogen.Na enkele malen naar “mijn eiland” en Bob te zijn geweest was ik zelfs bij zijn familie ingeburgerd.Ik had in de tussentijd wel al het een en ander betaald voor hem en ook voor zijn broer Johan, want die zat door Bob in de financiële problemen. Maar aangezien ik door een erfenis wat centjes had gekregen voelde ik dit als mijn christen plicht om deze zo aardige mensen te helpen.

 
Bob kwam ook verschillende keren naar Holland en had het hier prima naar zijn zin, ik betaalde natuurlijk zijn ticket wat ik toen heel normaal vond, in de winter was er weinig werk op het eiland dus vond hij het prima hier. Hij reed met mijn auto overal heen en zei maar steeds dat hij mij tienvoudig terug zou betalen als hij weer aan het werk kon. Wel was Bob ongerust over zijn moeder, een keer in de auto luisteren we naar een Grieks liedje en opeens begon hij te huilen.
 
Hij zei me: “Dit liedje gaat over een moeder die haar zoon niet meer kan zien, ik ben zo bang want als er nu iets met haar gebeurd kan ik niet terug naar huis!” toen ik hem vroeg waarom niet, vertelde Bob dat hij het land niet in mag zonder een fors bedrag te betalen van openstaande rekeningen.
Ik schrok heel erg en beloofde hem dat we naar een oplossing zouden zoeken.De dagen gingen voorbij en werden weken toen er op een avond werd gebeld door Bob zijn broer, Bob zijn angst werd waarheid, zijn moeder had een beroerte gekregen en lag in coma. Wij, mijn dochter en ik, hadden ziel´s veel medelijden met hem, hij gilde en kroop over de vloer van ellende later zelfs nog buiten op straat met het uitlaten van de hond viel hij op de straat.De andere dag heb ik geld vrij gemaakt en een ticket gekocht zodat Bob naar zijn moeder kon en we hoopte en baden zij het zou halen tot hij weer thuis was.

 
We hadden bijna een directe lijn met Bob zijn broer Johan en zijn schoonzus Bep en de berichten bleven een beetje hetzelfde, ik had in drie dagen geld vrij en een ticket geregeld.Een van mijn vrienden bracht Bob naar Schiphol, ik moest werken en kon geen vrij krijgen.Gelukkig was hij op tijd bij zijn familie, zijn moeder overleed drie dagen later en volgens Bob heeft zij zeker nog geweten dat hij er was. Dit was voor mij beter nieuws dan alle geld ter wereld, ik ben tenslotte toch ook moeder en sterker nog ik heb ook aan het sterfbed van mijn moeder gezeten dus gaf dit mij een goed gevoel.
 
De moeder overleed op zaterdag en zou de maandag erna worden begraven, ik wenste Bob alle sterkte toe voor die dag en zou hem maandag avond weer horen. En ja, hij belde maandag avond en zei me dat hij maar net op tijd was voor de begrafenis, want hij moest naar de hoofdstad omdat zijn vader daar ook begraven was. Hij vertelde me dat hij mij ontzettend miste, maar dat hij nu daar moest blijven om te werken om mij het geld terug te kunnen betalen, ik was natuurlijk heel blij met deze instelling.Twee jaar gingen voorbij met zoveel verschillende gebeurtenissen dat je daar alleen al een boek over kunt schrijven.
 
Toen ik weer een keer op het eiland was en gezellig met zijn schoonzus koffie dronk vertelde zij mij dat zij met het hele gezin gingen emigreren naar Canada.Er waren te veel financiële problemen hier op het eiland, haar man was enkele maanden daar voor ontslagen omdat er goedkopere krachten uit Rusland waren. Ik vond dit heel erg omdat ik graag in hun gezin kwam, maar kon hun situatie wel begrijpen omdat haar moeder, zuster, en nog een tante ook in Canada woonden en zo elkaar konden helpen.En omdat haar schoonmoeder was overleden, die woonde aan de over kant, dus hun taak haar te verzorgen was er ook niet meer.
 
Na ongeveer drie maanden was ik weer op het eiland en was samen met een vriend op de koffie bij de ex baas van Bob zijn schoonzus, die vertelde mij dat Bob zijn broer eigenlijk gevlucht was naar Canada omdat zij haar hand behoorlijk in de kassa van zijn bedrijf had gestopt.Maar wat ze vooral heel erg vonden was dat die arme moeder er nu alleen voorstond, ik vroeg heel verbaast wie z´n moeder ze eigenlijk bedoelden, nou Bob zijn moeder natuurlijk!Dat mens is oud en nu vertrekt er ook nog een zoon met zijn kind zo ver weg, ik moet hebben gekeken of ik water zag branden, en ik zei: “Dat kan niet want die vrouw is allang dood!” Dood? Hoe kwam ik daar nu bij….?
 
Het is niet te beschrijven hoe ik me toen voelde, alle twijfels die er de afgelopen jaren zijn geweest kwamen als een film langs, Maria dacht ik, hoe stom kan je zijn zo goed gelovig, terwijl je zelf denkt dat je zo slim bent. Bob z´n moeder leefde dus nog en ik was gewoon in de maling genomen, zoveel vertrouwen gegeven en zoveel bedrog terug gekregen.
 
Ik denk soms waar heb ik dit aan verdiend, maar intussen heb ik wel geleerd dat je sterke kant juist je valkuil is. Ook weet ik dat er altijd mensen zullen zijn als Bob die kan je niet stoppen, maar wel kunnen we vrouwen zoals ik, want ik weet zeker dat ik geen uitzondering ben, nog heel veel sterker maken en waarschuwen voor deze wolven in schaap´s kleren. Dit is slecht´s één gebeurtenis, maar ik kan wel uren door gaan als ik hier aan terug denk.
 

Het ergste is als je er midden in zit, je geen idee hebt hoe iemand bezig is om jou zo te manipuleren.

 
 
_______________________________________________________________________________________

One Response to Bezness op een zonnig Grieks eiland

  • Patricia Jans says:

    Heel oprecht mooi en vol pit beschreven. Je kunt jezelf niet kwalijk nemen heel menselijk te willen zijn. Erg spijtig indien we dit door zo’n ervaringen moeten afleren. Met respectvolle groeten, PJ

Leave a Reply

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish

Video trailer Kus kus Bezness

September 2019
M T W T F S S
« Oct    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Slideshow