Monthly Archives: March 2012

Remigratie naar Nederland

Ingezonden bericht:        

                                                                                   

Slachtoffers van Bezness hebben jarenlang of maandenlang in een situatie gezeten die anderen zich alleen maar kunnen voorstellen, hebben kunnen lezen in een boek, of wat te zien is in een film.

 

Geestelijke en lichamelijke mishandeling, vernedering, of gedrogeerd zijn en dagen lang van de wereld geweest, door een partner van wie men dacht dat hij door en door te vertrouwen was.

 

Een man die een tweezijdig karakter blijkt te hebben.

De schok is groot als men erachter komt dat de waarheid niet zo ligt, als dat het bleek te zijn.

Na bijvoorbeeld door zo’n zelfde man totaal de grond ingetrapt te zijn, met woorden die intens veel pijn doen maar tóch de moeite nog willen doen om te proberen hem te begrijpen, terwijl de vrouw diep van binnen weet, dat ze het niet toe MOET laten.

 

Maar ze heeft geen keuze, ze word bedreigd. Bedreigd in een land waarvan ze niet eens de hoek van de straat kent, de mensen..

 

Men zegt weleens ‘liefde maakt blind’.. Niets is minder waar!

Na een periode van geluk, en blind vertrouwen komt ineens een einde.

Ongeloof, maar vooral intens verdriet, het gevoel van niets waard te zijn, voeren de boventoon. Iets wat een Westerse vrouw qua cultuur niet is aangeleerd.

Voor ons is respect, wederzijds vertrouwen en onvoorwaardelijke steun van de partner zo belangrijk. Iets wat een partner uit bijvoorbeeld een land als Egypte, Iran, Irak of Turkije niet zo snel laat zien. Het cultuurverschil is groot, en vooral bij relaties zoals waar Noor en ik hebben ingezeten, is dit een verpletterend conclusie.

Je bent overgeleverd aan een maniak, de man die je dacht te kunnen vertrouwen, die je ineens alle hoeken van de kamer laat zien.

Je weet dat je moet ontsnappen, wanneer het ook maar kan.

Alleen de angst, het besef, dat als hij je te pakken krijgt, plus het feit dat je zo intens geestelijk kapot gemaakt word, kan zó verlammend werken dat alle wil om ook maar iets te doen, áls je het al kan,verdwijnt. Je wilt dood ..

 

Dán komt daar die éne dag, de dag dat je de stap KUNT nemen naar de vrijheid..

 

Je bent zo trots op jezelf, je voelt je zelfstandig en je hebt het aangedurfd..

 

Rennen voor jouw leven..

Ontsnappen en naar die instanties te bellen om te vragen voor hulp..en wel direct, in het land waar je nog verblijft op dat moment.

Je verwacht de hulp te krijgen om je weer terug te brengen naar het normale leven.

Niets is minder waar.

 

De ambassades zijn gebonden aan wetten, wetten van Nederland en van het land waar je verblijft. Men kan alleen assisteren met evt het contacteren van de familie.

Waar je ook heen belt, mailt etc..iedere keer krijg je hetzelfde te horen ‘u moet contact opnemen met de ambassade’..

Buitenlandse zaken.. hetzelfde antwoord.

Je komt in een vicieuze cirkel terecht, van alleen maar negatieve antwoorden, afwijzingen.

Als men langer als 5 jaar een slachtoffer is geweest, is men een ‘verdoolde nederlander’.. zonder vast woon- of verblijfplaats in Nederland. De rechten zijn weg ..

 

Het meest bespottelijke antwoord wat ikzelf ooit gehoord heb, is ‘mevrouw u kiest er zelf voor om terug te komen’.. Als diezelfde persoon op hetzelfde moment voor me had gestaan, had ik mijn vuist niet onder controle kunnen houden.

De ongevoeligheid, het niet bereid zijn tot begrijpen.. het enigszins maar IETS willen begrijpen!

 

Nederland kent wetten, op papier. Ongevoelig, koud.. voor een slachtoffer van Bezness DE DOODSSTEEK!

 

Jarenlang ben je onderdrukt geweest, je zwaar ongelukkig gevoeld, je zo klein gevoeld..maar dit is in tegenstelling tot de onwil van de officiele instanties slechts een speldeknop, een klein iets!

Je komt in een neerwaartse spiraal terecht, want je bent tenslotte ‘niets’, zelfs jouw eigen land wil je niet terug of geeft je niet de hulp die je zo broodnodig hebt op dat moment.

ALS het je al lukt, om terug te komen, én enigszins de boel op de rails te krijgen, heb je enorm veel mazzel gehad.

 

Het dóór willen vechten, dag na dag .. het word steeds moeilijker.

Het gevoel om begrepen te worden.. maar die bevestiging komt er niet of nooit..

 

Dat ene zinnetje ‘mevrouw u heeft dit niet aan zien komen, het is uw schuld niet’..

 

De veroordeling door de instanties is keihard.. het is jouw eigen schuld in hun ogen en zie zelf maar hoe je erbovenop komt.

 

Buitenlanders die in Nederland aankomen, krijgen alle hulp.

Eigen mensen, met een Nederlands paspoort, worden aan hun lot overgelaten.

 

Bezness slachtoffers zijn door een fout in hun leven, keihard met de waarheid geconfronteerd.

 

Het verandert ze in cynische, harde mensen die zelfs de kleinste dingetjes waarderen, zoals het zingen van een vogel buiten.. of een kind dat huilt omdat zijn vader of moeder hem geen aandacht geeft. Slachtoffers van Besness hebben de dood in de ogen gezien, financieel uitgekleed, mishandeld, geestelijk totaal vernederd. Ze beseffen des te meer dat ze dankbaar moeten zijn dat ze nog op deze wereld zijn, dankbaar voor het leven.

Maar waarom worden ze niet begrepen? Waarom is er die hulp niet, die hulp die zo vreselijk noodzakelijk is, al is het alleen maar een arm om hun heen?

 

Het kan iedereen overkomen, iedereen is een MENS! Of het nu de minister president, de Koningin of de Paus betreft..we zijn allemaal MENSEN!!

 
 

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish

Video trailer Kus kus Bezness

March 2012
M T W T F S S
« Feb   Apr »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Slideshow