Monthly Archives: January 2012

Bezness op een zonnig Grieks eiland

Ingezonden bericht:


 

Als je heerlijk met je beste vriendin op vakantie gaat na een periode van alleen maar zorg en verdriet, dan kijk je daar maanden naar uit. Ik zal het proberen u in het kort uit te leggen…
 
Zomaar samen tijd om bij te praten en even niets te moeten, heerlijk! Aan gekomen bekijk je gretig je kamer die de volgende twee weken je thuis zal zijn. We konden ons geluk niet op. De volgende morgen samen met de hostess doornemen wat we allemaal gaan doen, we kiezen safari door de bergen die heel veel mooi´s beloofde.De folder had ons niet bedrogen, het was in een woord fantastisch de natuur, de rust en niet te vergeten de drivers.
 

Onze chauffeur kwam uit Cyprus, maar had heel lang in Zuid Afrika gewerkt dus kon heel veel Nederlandse woorden, het was dus lachen geblazen. Tijdens de lunch werd er een BBQ gemaakt, er was Griekse muziek en heerlijke wijn. We waren met negen jeeps dus een grote ploeg en vreselijk gezellig.
Er was een chauffeur waar een klik mee was, we dansten hebben geklets over alles en nog wat.Hij vertelde dat zijn vriendin aan kanker was overleden en aangezien mij ook zoiets was overkomen voelde we elkaars probleem, we deelden zo gezegd het zelfde verdriet.

 
Mijn vriendin en ik besloten om later die week nog een safari te doen naar de andere kant van het eiland en vroegen om deze aardige ´laten we hem Bob noemen’ chauffeur.Na een hele dag met elkaar op te trekken lijkt het soms of je iemand al heel lang kent, ik kreeg een cassetteband mee naar Holland met Griekse love songs en na een innig afscheid voelde ik me weer na jaren de moeite waard. Hierna begint eigenlijk het verhaal, de eerste keer dat Bob om geld vroeg was na enkele weken. Hij had mij natuurlijk verteld van zijn problemen dat hij nog zoveel rekeningen moest betalen van de chemo´s van zijn vriendin en dat hij steeds pech had met zijn te oude auto.
 
Het begon met het betalen van een bekeuring, zodra ik weer terug zou zijn op het eiland zou hij me direct dat geld terug geven, maar ik als weldoenster zei: “Nee joh, geen probleem ik vind het fijn om je te helpen” het ergste was dat niet niet eens was gelogen.Na enkele malen naar “mijn eiland” en Bob te zijn geweest was ik zelfs bij zijn familie ingeburgerd.Ik had in de tussentijd wel al het een en ander betaald voor hem en ook voor zijn broer Johan, want die zat door Bob in de financiële problemen. Maar aangezien ik door een erfenis wat centjes had gekregen voelde ik dit als mijn christen plicht om deze zo aardige mensen te helpen.

 
Bob kwam ook verschillende keren naar Holland en had het hier prima naar zijn zin, ik betaalde natuurlijk zijn ticket wat ik toen heel normaal vond, in de winter was er weinig werk op het eiland dus vond hij het prima hier. Hij reed met mijn auto overal heen en zei maar steeds dat hij mij tienvoudig terug zou betalen als hij weer aan het werk kon. Wel was Bob ongerust over zijn moeder, een keer in de auto luisteren we naar een Grieks liedje en opeens begon hij te huilen.
 
Hij zei me: “Dit liedje gaat over een moeder die haar zoon niet meer kan zien, ik ben zo bang want als er nu iets met haar gebeurd kan ik niet terug naar huis!” toen ik hem vroeg waarom niet, vertelde Bob dat hij het land niet in mag zonder een fors bedrag te betalen van openstaande rekeningen.
Ik schrok heel erg en beloofde hem dat we naar een oplossing zouden zoeken.De dagen gingen voorbij en werden weken toen er op een avond werd gebeld door Bob zijn broer, Bob zijn angst werd waarheid, zijn moeder had een beroerte gekregen en lag in coma. Wij, mijn dochter en ik, hadden ziel´s veel medelijden met hem, hij gilde en kroop over de vloer van ellende later zelfs nog buiten op straat met het uitlaten van de hond viel hij op de straat.De andere dag heb ik geld vrij gemaakt en een ticket gekocht zodat Bob naar zijn moeder kon en we hoopte en baden zij het zou halen tot hij weer thuis was.

 
We hadden bijna een directe lijn met Bob zijn broer Johan en zijn schoonzus Bep en de berichten bleven een beetje hetzelfde, ik had in drie dagen geld vrij en een ticket geregeld.Een van mijn vrienden bracht Bob naar Schiphol, ik moest werken en kon geen vrij krijgen.Gelukkig was hij op tijd bij zijn familie, zijn moeder overleed drie dagen later en volgens Bob heeft zij zeker nog geweten dat hij er was. Dit was voor mij beter nieuws dan alle geld ter wereld, ik ben tenslotte toch ook moeder en sterker nog ik heb ook aan het sterfbed van mijn moeder gezeten dus gaf dit mij een goed gevoel.
 
De moeder overleed op zaterdag en zou de maandag erna worden begraven, ik wenste Bob alle sterkte toe voor die dag en zou hem maandag avond weer horen. En ja, hij belde maandag avond en zei me dat hij maar net op tijd was voor de begrafenis, want hij moest naar de hoofdstad omdat zijn vader daar ook begraven was. Hij vertelde me dat hij mij ontzettend miste, maar dat hij nu daar moest blijven om te werken om mij het geld terug te kunnen betalen, ik was natuurlijk heel blij met deze instelling.Twee jaar gingen voorbij met zoveel verschillende gebeurtenissen dat je daar alleen al een boek over kunt schrijven.
 
Toen ik weer een keer op het eiland was en gezellig met zijn schoonzus koffie dronk vertelde zij mij dat zij met het hele gezin gingen emigreren naar Canada.Er waren te veel financiële problemen hier op het eiland, haar man was enkele maanden daar voor ontslagen omdat er goedkopere krachten uit Rusland waren. Ik vond dit heel erg omdat ik graag in hun gezin kwam, maar kon hun situatie wel begrijpen omdat haar moeder, zuster, en nog een tante ook in Canada woonden en zo elkaar konden helpen.En omdat haar schoonmoeder was overleden, die woonde aan de over kant, dus hun taak haar te verzorgen was er ook niet meer.
 
Na ongeveer drie maanden was ik weer op het eiland en was samen met een vriend op de koffie bij de ex baas van Bob zijn schoonzus, die vertelde mij dat Bob zijn broer eigenlijk gevlucht was naar Canada omdat zij haar hand behoorlijk in de kassa van zijn bedrijf had gestopt.Maar wat ze vooral heel erg vonden was dat die arme moeder er nu alleen voorstond, ik vroeg heel verbaast wie z´n moeder ze eigenlijk bedoelden, nou Bob zijn moeder natuurlijk!Dat mens is oud en nu vertrekt er ook nog een zoon met zijn kind zo ver weg, ik moet hebben gekeken of ik water zag branden, en ik zei: “Dat kan niet want die vrouw is allang dood!” Dood? Hoe kwam ik daar nu bij….?
 
Het is niet te beschrijven hoe ik me toen voelde, alle twijfels die er de afgelopen jaren zijn geweest kwamen als een film langs, Maria dacht ik, hoe stom kan je zijn zo goed gelovig, terwijl je zelf denkt dat je zo slim bent. Bob z´n moeder leefde dus nog en ik was gewoon in de maling genomen, zoveel vertrouwen gegeven en zoveel bedrog terug gekregen.
 
Ik denk soms waar heb ik dit aan verdiend, maar intussen heb ik wel geleerd dat je sterke kant juist je valkuil is. Ook weet ik dat er altijd mensen zullen zijn als Bob die kan je niet stoppen, maar wel kunnen we vrouwen zoals ik, want ik weet zeker dat ik geen uitzondering ben, nog heel veel sterker maken en waarschuwen voor deze wolven in schaap´s kleren. Dit is slecht´s één gebeurtenis, maar ik kan wel uren door gaan als ik hier aan terug denk.
 

Het ergste is als je er midden in zit, je geen idee hebt hoe iemand bezig is om jou zo te manipuleren.

 
 
_______________________________________________________________________________________

Voor Noor: Bezness


 

Bezness….Voor Noor
 
Of hoe een op haar zelfstandigheid uit zijnde, slimme vrouw zich toch laat verleiden door iets wat haar uiteindelijk berooft van al wat haar voorbije inzet opbracht …?
Wel ik beschouw me niet als een slachtoffer, want heb nooit mijn leven totaal omver gegooid om een papierzoeker te dienen.
Ben wel ver meegegaan in hun pogingen, in hun verhalen die me boeiden en in mijn pogingen om hen te begrijpen. Begrijp dat andere vrouwen dit wel doen: alles opgeven voor een man die er op t eerste zicht alles aan doet om hun dromen waar te maken.

 
Ik werd beschermd door mijn ongeloof in het huwelijk en het beschermingsinstinct voor mijn reeds opgebouwde nest. Het had anders misschien ook anders gelopen…
Een vrouw van boven de veertig, open van geest, gescheiden en op zoek naar wat anders …is een gegeerd doelwit, voor wie vooruit wil in zijn jacht naar een nieuwe nationaliteit die ogenschijnlijk zoveel nieuwe deuren opent.

 
Ze is minder grillig dan jongere vrouwen,laat zich niet meer vangen door de laatste modetrends, heeft al wat opgebouwd en is ook al wat moederlijk ingesteld.
Vrouwen die uit een gebroken huwelijk komen, die willen het wel eens over een andere boeg gaan gooien en een beetje schade inhalen. Net als voor de mannen die hun Filipijnse vrouwen importeren, omwille van hun dienstbaarheid… lijkt een gemotiveerde, exotische jonge minnaar wel eens heel aanlokkelijk.

 
Een bezness-romance ontstaat uiteindelijk uit een gevoel van een tekort en een mogelijke vervulling hiervan bij beide partijen. Ge stapt er als vrouw ook argeloos in:
Tenslotte, welk mens haalt het in zijn hoofd om een identiteitsbewijs te vragen aan een gemotiveerde en handige minnaar? En ook al zou je die krijgen, die pasporten zijn voor nog geen 200 euro te koop.
Thuisloze illegalen zoeken houvast, vrijere sex dan in hun eigen land en een toekomst die hen helpt om nadien toch hun eigen ding te kunnen doen. Terecht of onterecht, daar wil ik het nu niet over hebben.
Zij staan hierbij onder immense druk van familie, want het is hun opdracht, zoals ook wij onze kinderen aanzetten om hun plaatsje in de maatschappij te vinden. Het eigen land ten koste van alles verlaten, doet men niet om niet te slagen…De familie betaalde veel geld aan die mensensmokkelaars…

 
Een vrouw veroveren lijkt hen de makkelijkste weg om hun doel te bereiken. Huwelijken hebben doorheen de geschiedenis immers bewezen, grote koninkrijken anders op de kaart te kunnen zetten.
Ze zijn verdoofd door ons beloftevol paradijselijk leven, die helaas ook veel meer schone schijn verkoopt dan fundamentele waarden. Ze worden uitgebuit en als ‘Niemands’ behandeld en wachten op den duur in hun ogen ook terecht op hun kans om zelf toe te slaan.
En oorspronkelijk lijkt het alsof vraag -en aanbod zich in zo’n Bezness-verhaal zich kompleksloos weten te vinden. Maar deze sprookjes zijn voor elke personage in dit verhaal eigenlijk zeer nefast en eindigen in een nachtmerrie. Er zijn uitzonderingen, waarvoor ik een groot respect heb.

 
Als Sherrif in Gambia beter zijn brood verdient als lover van rijpere toeristes dan als taxichauffeur, dan wil hij het hier ter plekke wel eens uitproberen. Zijn zoon en vrouw vinden dat niet zo erg want ze kunnen er alleen maar beter van worden. Een huwelijk met zijn Belgische is, althans daar, rap geregeld als ge de juiste mensen kent.

 
Als Hassen, Le Tunesien-vraiment Le Plus Beau et au meme temps le plus tendre que j’ai connue- die jonge toeristes ziet in de hotels waar hij niet zoveel verdient….Ja op wat wacht hij dan? Een Tunesische doet niet zo vlug mee aan spelletjes tijdens het zwemmen en is nogal beschermd en kritisch bij haar huwelijkskeuze…Ik ben lang aan deze jonge man verknocht gebleven. De mooiste dingen die hij me gaf
waren uiteindelijk zeer simpel:

- TIJD…. en daar had hij alle tijd voor
- GEZELLIGHEID EN HUISELIJKHEID: samen koken, tuinieren,boodschappen doen met mijn geld (maar dat was hem echt wel gegund)…….Ik kende dat voorheen eigenlijk niet.
- en voor degenen die dachten dat het vooral om de SEX ging : ik kan alleen maar zeggen dat dit inderdaad goed zat tussen ons.
- een duidelijke rolverdeling tussen man en vrouw die aanvankelijk heel rustgevend is, maar op termijn zeer verstikkend werkt.

 
Het bleef mij steeds verbazen hoe hij zonder een sleutel, een cent of papieren op zak in stijl en lachend bleef overleven. En dat terwijl ik in mijn leven een overdosis papier en sleur probeerde te hanteren.
Hij was uiteindelijk een enfant terrible. Een avonturier, voor wie de wereld te klein is en bij momenten ook veel te groot was. Ik vermoed dat we elkaar niet zomaar konden loslaten omdat er momenten van herkenning, erkenning en eerlijkheid waren.

 
Hassen werd uiteindelijk opgepakt en in een gesloten centrum voor sans-papiers geplaatst.
Hij kwam er aanvankelijk tot rust, want hij was ook moe geworden van de strijd. Hij fleurde zelfs weer op…Hij probeerde later te ontsnappen en moest enkele malen verplaatst worden omdat hij niet
van de gemakkelijkste was. Maar opgeven: Neen! Na vijf maanden…bewust niet toegelaten door eigen land waar hij toch ook wel zijn contacten heeft, kon Belgie geen kanten meer met hem uit.
Tunesie wil immers ook niet zo graag die’ loosers en verwilderden ‘terug.

Hij mocht uitgeprocedeerd en na een zelfmoordpoging het Centrum de rug toekeren met de opdracht om op eigen kracht dit Belgenland te verlaten binnen de vijf dagen. Is alleen een bewijs dat hij hier al langer is, als hij ooit zijn dossier nog eens wil indienen, dacht hij.
Hij heeft zijn leven herpakt …met een Belgische die in het assielcentrum werkte…Ja, die
piste van het vrouwelijke schoon wordt nooit opgegeven he :-)
Hij is haar wel niet zo trouw, ook al is ze zijn reddende engel geweest….
Hij belt me nog een keer per jaar op het Suikerfeest en dat is goed maar meer kan dat niet zijn, weten we ondertussen alletwee.

 
En dan is er nog Said, De Gelukkige, de Algerijn.
Een onmetelijk belastende voorgeschiedenis hebben die Algerijnen waar Europeanen niet fier op hun aandeel hierin moeten zijn. Hij was de meest konsekwent-willen-zijnde man van de drie. Hij is getrouwd hier nu en ik ben bijna zeker dat er liefde in het spel zat. Maar ik vind dit huwelijk geen gemakkelijk verhaal
voor beiden. Maar wie ben ik? Ik kan ze alleen maar oprecht het beste toe wensen.

 
Ik heb veel aan die mannen gehad en hen ook veel gegeven:
Dokterskosten,medicatie, te hoge huurgelden voor onbewoonbare krotten, verhuurd door Belgen die tegen de vreemdelingen zijn. De advokaten die hopeloze dossiers uitmelken hebben ook niet slecht gevaren.
Mijn winst: Vriendschappen die door de situatie niet altijd zonder opportunistisch kleurtje waren, maar
die mijn ogen geopend hebben voor grenzen. Letterlijk en figuurlijk.

 
Vriendschappen die het mooiste en het lelijkste in mezelf, de ander en de wereld lieten zien.
Ik heb veel geleerd maar ben nu uit deze roekeloze verhalen teruggekeerd en heb me weer bekeerd tot de westerse mannen. Ik zie Said’s vrouw gesluierd lopen, en dat is tenslotte ook niets voor mij.
Ik ben mijn vrienden nu dankbaar voor hun irriterend gemoei.
Ook dankbaar voor de zeldzame vrienden die er ondanks hun bedenkingen, toch een gezellige avond wouden van maakte als Hassen kookte.

 
Ik was hulpvaardig maar geen Moeder Theresia, want die slaapt niet met haar vondelingen.
Er schort iets aan onze Westerse boodschap van blijheid en vrijheid.
Als de Roemenen bij de val van Ceauşescu hun verwestering mogen vieren met Coca-Cola,Nike en de film ‘ Durty Dancing’ (t er zijn warempel wel betere in die genre, maar kom)…..dan missen we ook ergens de boot.

 
Dit schrijf ik voor Nour, omdat zij een krachtige vrouw is.
Zij heeft destijds verdere stappen gezet dan ik, en doet dat nu met een boek weer!
Ik kijk uit naar haar verhaal.
Het taboe doorbreken, vrouwen uit hun isolement halen…Ik hoop dat ze dat kan doen met haar boek.

 
Als niemand je begrijpt of anderen je alleen maar afbreken omwille van een onmogelijke liefde, dan wordt die éne manipulator des te belangrijker ….en dat eindigt niet goed.
Ook niet voor de Sherrifs, de Hassens en de andere avonturiers . Zij worden uiteindelijk ook maar gigolo’s en zijn meer waard. Geslaagd en gelukkig worden ze hierdoor niet …verre van, heb ik ook gemerkt. Schrijnend hoe ze telefonisch hun achterban en zichzelf willen overtuigen hoe goed het hier met hen gaat…

 
Vele Bezness – huwelijken gaan kapot omdat de macho in de Islam-man niet echt tevreden is met het feit afhankelijk te zijn van een vrouw. Ze gaan ook opvallend veel kapot, eenmaal de wettelijke tijd om de nationaliteit te verzilveren verstreken is, natuurlijk.
En nog iets: dit Belgenland heeft een verschrikkelijk slecht asielbeleid: een beleid die mensen blijft lokken door onduidelijkheid en ze hier een mensonwaardig bestaan biedt!

 
 

___________________________________________________________________________

My story Married to a Egyptian man

Received message:

 

Half the nineties, I traveled, together with my girl friend to Hurgada in Egypt. The first night in the hotel we were approached by 2 animators. They asked us if we wanted to go out with them. We refused. Every single night during our stay they asked us the same question, we refused every time again, until the last night of our stay. We visit a bar with them, that is next to the hotel. As soon as we arrived there, only one of the 2 animators was there. He was very courteous and used all his charme to seduce me.
Before we went back home he asked for my address and telephonenumber. He accompanied us to the airport. Two days later he called me and told me that he missed me so much, he was sick because of it. He asked me to return as quick as possible.

 

After a few months, I returned to Hurgada. At that point in time I just broke up with my boy friend and lived alone. I stayed in the same hotel as before and he was there as well. He did spent all his free time with me. I fell in love, it was a beautiful holiday and he made me feel like a real woman.
He wanted to introduce me to his family. This gave me the impression that he was honest and really loved me. We agreed, that when I would come the next time, we would go visit his parents in Luxor.

 

In between my holidays in Egypt we wrote and called eachother a lot.
As I arrived the next time in Hurgada, we’d known eachother for 10 months, he proposed to get married and sign the orfi contract at a sollicitors office. I didn’t really understand what he meant, but het explained me that in that way we could share a hotelroom as we were going to Luxor.
Later on we could get married in the official way, I agreed.
Two years later, I did visit him 12 times by then and he did spent 1 month in the Netherlands, we got officialy married in Luxor. Six months later he came to Holland. I paid for everything, because he had nothing. The last year he didn’t work anymore.

 

We planned to stay in Holland for several years to earn some money and then move to Egypt. He was studieing, I worked. After he had lived here for more than six months, he thought that renting a house, was a waste of money and he suggested we should buy a house. All this with the money I had from an inheritance and a small loan. Later on we could then sell the house and with that money buy something in Egypt. I agreed, and as we were officialy married, the house would be his property as well as mine.
After he finished his studies, he worked for a few years at different places, but it never lasted long.
In that period he spent more time at home, than at work. He prefered to be his own boss, so we started our own business. That means it was his business, a small barbershop for men. He’d been working like a hairdresser before and liked to pick that up again. As we were married, I had to sign together with him on all the paperwork; rent of the building, loans, etc. If things would go wrong I would bear the burden, but I trusted and supported him.

 

From that moment onwards he changed completely, he became a real horror. At first he had a staff working for him. After work he was going out with the staff. Late in the night he came home, then I was the one that had to fax the orders to the suppliers. I had to get up early every day to go to work, but he expected me to stay awake until he came home. If I was already in bed, then he waked me up and cursed at me. He claimed that I stayed up, until he was home. I was not a welcome guest in his barbershop, he felt as if I was checking on him. Nevertheless he expected me to do the book keeping, the billing, the rent and the loans. The shop was not really profitable, the staff was in charge and it turned out to be too expensive. Apart from that part of the revenue disappeard in the pockets of the staff.

As we were married for several years, he requested to have the Dutch nationality, which of course he received. In order to lower the costs, he wanted me to work in the shop. I didn’t want to stop working as an emplyee and requested to start working part time, the other days I’d work in the shop.
So I was working 7/7 days. Apart from that the housework, the upbringing and care of our children was my task. Everything that went wrong in the shop, became my fault, he treated me like a slave. I had to do all the work (keep the shop clean, book keeping, ordering, shopping, etc.), apart from hair cutting, that was his job. He worked 6 hours a day, I worked 12 to 16 hours.

 

When I finally came home at 3 in the morning, tired, all hell broke loose. He blamed me that I was going out with other men, that my book keeping wasn’t correct and that I stole money. He humiliated me in front of customers and friends. He yelled, threw everything he could find towards my head and brought up his best Arab terms of abuse. Every day the same scenario and the customers could enjoy the spectacle.

 

From the moment I started working in the shop, he claimed a percentage of the daily revenue. If I did not pay him that, he would no longer work in the shop. I should then hire a hairdresser, which would be more expensive. He would go search for another job. The salary he would earn with that would go to his bank account, so I couldn’t touch it and he would not pay for anything.

 

All costs for the shop and the household of our family were payed by me, because I received the whole budget of the shop after reducing his percentage. So that had to be sufficient for the expenses on the shop and livelihood. If it was not sufficient, then that was bad luck for me.
The money he claimed, he spent on buying property in Egypt, which was all purchased in his name and his travelling to Egypt. Money was also sent on regulary bases to his family in Egypt.
He bought an appartment in Egypt and had to pay that off on monthly bases. If his payement was not on time, he would lose everything he said. If his money for the monthly payement was insuffient, he forced me to pay the rest. He worked less and less and the shop was often closed, because he didn’t feel like working. Bankruptcy was approaching. Because of this he had less money and was afraid not to be able to meet his monthly payements. He decided to sell some of the equipment from the shop, to pay for the remaing part. After he sold the equipment and he received his money he left for Egypt, for at least 4 weeks. There was no money to buy new equipment and without them the shop could not be runned. He left for Egypt and I had no clue whether or not he would come back. He told me that he was fed u with the shop and with me, I was the nail in his cofin. In order to prevent a bankruptcy I stopped the shop and started working full time as an employee again. This allowed me to have a loan to pay for all the debts.

 

As he returns after 4 weeks from Egypt, he promisses me that he shall work with me to pay for the heavy loan. He searches for a job, but want to have financial matters seperated, he wants his own bank account on which his salary can be paid. From this sum he will pay me a fix amount every month. What can I do? What he wants, he will do it anyway. I only can hope that he will stick to his promis. But of course in vain, he pays whatever he want and it’s far less than we agreed or nothing at all. He puts his money on his savings account. As soon as he has sufficient money he leaves for Egypt and takes his money.

A few months later, during an escalating fight, he starts hitting me and throws me out. Moments later he lets me in again and is very sorry. I tell him that this is the limit, that I had enough. Before we got married I told him that I would leave him, if he ever hit me or had affairs with other women. I had no proof of the other women, but there were plenty of signs that he frequently had another woman. But physical abuse, like it happened this time, was beyond all my limits. I could not leave the house, because renting another house and the loan would be a burden far to heavy for me. So I told him to leave. He wants to go to Egypt, so I buy him an one way ticket. Two days later he leaves. But he doesn’t want to leave me. The house is still there, and that belongs to him as well and he has the right to have his share of that and he has the right to live in that house, until it is sold. Three months later he returns from Egypt.
I propse to sell the house, if he wants to he can return to Egypt afterwards. He agrees, but he wants too much money for the house. After a year it is still not sold. Finally he lowers his price and we find a buyer. He moves as soon as possible to an appartment near by. Given my financial position, I stay in the house until the contract is signed at the notaries offfice, 4 months later. I’m on my own now.

 

All costs that are coming, payement of the loan, final settlements of gas, water and electricity, cleaning of the house, real estate taxes…….are on my account.
He announced to me that I will not receive one euro from him. The notary hands us over a cheque with the remaining sum. He wants to go to cash the cheque immidiately, because he doesn’t trust me.
We still have a joint account, which we use to cash the cheque. His share is transfered directly into his saving account. What’s left is my share. As I expected, this share is almost completely used to pay for the remaining costs, he didn’t contribute at all.

Now I’m living with my children in another place, but he still want to come back to me. I have a nice, well paid job and with this money we could have a good life together he says. Everything he earns could be saved on his saving account. This money could be usted later one, to invest in a business in Egypt. When he has saved enough money he could leave and I could join him, so I can work there in his shop. I’m still married to him.

 

Fortunatelly I didn’t move to Egypt and that will never happen, because my position there is far weaker.
From a financial perspective I’ve lost everything, I can start again from zero and what about him?
He came here with only the clothes he was wearing, he didn’t have more. Now, after 15 years, he owns property in Egypt and has a large sum of money on his savings account. I don’t have any proof of his property, because these documents are carefully kept by his family in Egypt. But I did visit the place.
This story shows broadly the financial side of my marriage. Emotionally I went to hell and back, physical abuse can be proven, but psychic abuse can’t. It was his word against mine, so he chose psychic and emotional abuse.

 

In the worst years of my relationship I kept a diary and wrote down everything.
I’m not yet there, because he still lives here and still want to keep in touch.

 

Bezness in Afrika

Ingezonden bericht:

Gistermiddag kreeg ik per post jouw boek.
Afgelopen nacht heb ik het ademloos uitgelezen. Er was veel herkenning wat betreft mijn eigen lang voorbije huwelijk met een Moslim man uit Afrika. Een relatie met dit soort mannen kan dodelijk zijn ;Letterlijk en emotioneel.
De klap ben ik nu – na meer dan 15 jaar nog steeds niet helemaal te boven.

 
 
Dat grenzeloze gedrag in uitersten; het dagelijkse vergeefse proberen de mijnenvelden te omzeilen. mijn onvermogen om de volle hoogst onlogische en onwaarschijnlijk lijkende waarheid te bevatten en de draagwijdte daarvan- en dan dat grote pijnlijke – dat waar het uiteindelijk werkelijk om te doen is en waar minutieus en doordacht daar naar toe wordt gewerkt.
Dat waar iedereen aan meewerkt, wat iedereen in dat land – in de familie’normaal’ lijkt te vinden, waardoor jouw werkelijkheid vervreemd.
Jij dacht liefde en je bent een prooi, die zorgvuldig beslopen wordt en ingesloten, tot je geen kant meer op kunt en dan wordt er meedogenloos toegeslagen.
 
 
De man waarmee ik getrouwd was , woont nog steeds in Nederland en in die zin is hij gevoelsmatig nog dicht bij .Van tijd tot tijd probeert hij nog contact te zoeken. Volgens het Islamitisch geloof blijf je immers zijn vrouw, c.q. zijn eigendom en wat van jou is is dus ook van hem.
Mijn ervaring was niet helemaal zo heftig als die van jou; maar geld huis en spullen, in Afrika en deels ook hier, was ik kwijt.
 
 

Hier in Nederland was er dagelijks verbale agressie ;weg gaan ;andere vrouwen , bij wie er wellicht meer te halen zou zijn, ja alles. Tijdens gezamenlijke verblijven in Afrika gebeurde hetzelfde in heftigere vorm, omdat hij zich gesteund wist door alle landgenoten.
Ik ben van hem weg gegaan op het moment dat hij wilde slaan. Heb tegen hem gezegd dat dit de eerste en tevens de laatste keer zou zijn dat hij dat probeert. Zou ik met hem in Afrika gewoond hebben, dan zou ik veel afhankelijker geweest zijn van hem en dus weerlozer.
 
 
Ik begrijp heel goed je ontkenning telkens weer ; de waarheid is te groot om te bevatten en heftige emotionele gebeurtenissen volgen elkaar in een snel tempo op in extreme uitersten.
Dan is er schaamte en ongeloof naar jezelf en er zijn ‘ betweters’ die denken het recht te hebben om een oordeel over je te vellen;’ hoe kunnen vrouwen zo dom zijn daar in te trappen! Het is hun overtuiging dat zij minder dom zijn en het hen dus nooit zal kunnen overkomen.
 
 
Ik ken nogal wat vrouwen die dit verhaal hebben meegemaakt . Stuk voor stuk intelligente mooie vrouwen. Een van mijn vriendinnen die twee kinderen van haar ex- Afrikaanse man heeft, zit nu al jarenlang ondergedoken Alleen haar naaste familie en een paar vriendinnen hebben haar adres en tel nr. een vrouw heeft gekozen om in Afrika te blijven en zich te troosten met zelfgebrouwen alcohol om zo haar dagen daar in pijn en lijdzaamheid te slijten.
 
 
Hier in Nederland ken ik minstens 5 vrouwen die iets soortgelijks hebben meegemaakt.
Jouw naam en de titel van het boek heb ik aan de betreffende vrouwen doorgegeven en ga dadelijk mijn boek ‘te lees’ brengen aan iemand die het ook wel kan gebruiken.
liefs en ik wens je veel kracht !

 
 

Na het lezen van ‘Kus kus,Bezness’

Ingezonden bericht:                                                                                                                                                

 

Ik heb het boek in 1 dag uitgelezen. Vooral omdat mijn moeder aan bleef dringen.

Ik ben samen met mijn ouders in april 2011 op vakantie naar Egypte, en ontmoette daar een bedrieglijke) leuke jongen.


Eenmaal weer thuis hielden we contact via internet en sms. Hij vroeg vaak of ik nog een keer naar Egypte kon komen. Mijn ouders waren het daar in het begin helemaal niet mee eens, vooral door de manier waarop mannen achter jonge meiden aan jagen. Na een aantal discussies kreeg ik toch toestemming om te gaan. Ik was dolblij, want ik kon terug naar de jongen waar ik verliefd op was geworden.


Eenmaal daar kon ik niets op hem aanmerken. Hij behandelde me gewoon zoals ik gewend was als Europese jonge vrouw. Wel vroeg hij me om geld, omdat het zijne zogenaamd op was. En als je weet dat de revolutie in Egypte in volle gang is, en het toerisme daardoor op zijn gat ligt, en hij daardoor geen geld en dus geen werk heeft… Dan ben je snel geneigd om wat geld te geven.
Toen ik weer thuis was, was ik nog net zo verliefd als van te voren.. 1,5 week later wees mijn moeder me op de feiten van ‘beznessers’..
De eens zo leuke jongen leek voor mij ineens op een verschrikkelijke gemene man, die heel goed wist waar hij mee bezig was. Dat was ook het moment waarop ik besloot nooit meer terug te gaan naar Egypte.. In ieder geval niet voor hem of wie dan ook.

Achteraf blijkt dat ik onze week samen betaald heb. Hij zei dat de huur van een appartementje 400 euro (!) was (later veranderde hij dat naar 600 euro), terwijl ikzelf en mijn ouders niets konden vinden waar de huur meer dan 200 euro bedroeg. Hij had voorgesteld dat ik de helft betaalde, en hij de helft. Toen hij zei dat de huur eigenlijk 600 euro was, vond hij het toch goed dat ik ‘maar’ 200 euro betaalde. Achteraf gezien heb ik dus de volledige huur betaald.


Net voor ik weer naar Nederland zou vertrekken, vroeg hij me of hij wat geld van me kon lenen. Zijn baas wilde hem geen voorschot op zijn loon betalen, en zijn geld was dus zogenaamd op. Hij vroeg 150 euro, voor de trein van Luxor naar Alexandrie en terug, en om in eigen levensonderhoudt te voorzien. Wederom, wetende van de revolutie en het toerisme, gaf ik hem dat geld. Hij beloofde dat hij alles terug zou betalen.

Ik ben nu bijna 2 maanden verder, en ben nu zo ver dat het voor mij klaar is. Al die tijd heeft hij tegen me gelogen om aan geld te komen. En op het moment dat ik en mijn ouders daar achter kwamen en hem vragen begonnen te stellen, wist hij niet hoeveel smoesjes hij moest gebruiken om ons van zijn onschuld te overtuigen. Tevergeefse moeite in dit geval.

Het heeft me wat geld gekost en het heeft een tijdje heel zeer gedaan dat iemand van me ‘hield’ vanwege m’n geld. Toch ben ik blij dat het zo is afgelopen. Het had ook anders kunnen zijn.

Na het lezen van ‘kus kus bezness’ weet ik zeker dat ik een hele nare ervaring heb weten te voorkomen.

 

Bezness in Jordan


 
 
As if the bezness practices only exist in Tunesia, Egypt, Turkey and Marocco….

Jordan should be added to that list. It has been going on for years and on a large scale too.
 
 
In particular the region around Petra. Women who travel to see its major tourist attraction, the archeological park Petra, or go on any other trip near or around Petra are targets of the “bedouins” and their bezness. Especially in Wadi Musa, a town very near Petra. This place practically relies on the money-flow coming from female tourists. It supports the local economy, more so, now tourism has seen a downfall of 60% due to the unrest in the Mid East.
 
 
The government, who is very aware of the bezness, prefer to do nothing. At least they should be the ones to warn female tourists. But they chose to ignore it. They will send you an apology letter of 4 lines, telling you that it was simply a “rip off, but it is not a violation of the tourist law”. Your replies will remain unanswered.
 
 
So that leaves us female tourists, to warn other female tourists. Google for “scammers of Wadi Musa” and you will find plenty of stories.
Luckily, my observance and common sense saw right through these shababs.
 
 
Be aware, when you visit Petra, Wadi Musa or even the bedouin village of Uhm Sayhoun: do not let your guard down for a single second, do not fall for their charms, their cheesy romantic words, their “kind and sweet” family….because once they have you on the end of their fishing line, that is when it will start, the cunning and callous lies. All of them simply love you soooooo much…. because sooner or later you will be financially supporting them. And they are extremely clever at getting from you what they want.

 

 

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish

Video trailer Kus kus Bezness

January 2012
M T W T F S S
« Dec   Feb »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Slideshow